"SunExpress'ten tam 100.000 Avrupa bileti her şey dahil 44 euro" diye bir mail geldi bugün. Kalkıp Bruges'e mi gitsem. Mesela.
Halbuki birkaç yıldır kaçırdığım Efes Pilsen Blues Festival var haftasonu ve ona bile gidesim yok üşengeçlikten. En son gittiğim festivalde hoplaya zıplaya eğlendiğimi hatırlıyorum ve o hal bana şu an çok uzak geliyor. Bugün karnım acayip ağrıyor diye de olabilir, haftasonunun iki gününü de sabah 9 akşam 5 bir otelde, kendim vermediğim ve almadığım bir eğitimde harcayacağım diye de... Zaten canım sıkkın dünden beri, şehit haberlerine, yapacak bir şeyim olmayışına, ülkenin bu karışık haline, her şeye.
Bu iki gitme isteği/isteksizliği çok farklı, biliyorum. Hatta birine gitmek istemediğim bir ruh hali içinde olduğum için diğerine daha çok gitmek istediğimi de biliyorum. Blues da tam bu haldir, evet evet, onu da biliyorum.
Hm.
Ben bugün gidip odamdaki açılmadık kolileri de açayım da kafam biraz rahat etsin iyisi mi. Siz de Norah Jones'tan What Am I To You? açın, ama altında olmadık anlamlar arayıp kafamı yormayın. Şarkı güzel.
Gerçi "hacı, en iyisi ev" dememek için şehrin göbeğinde oturuyoruz ama ani bir kararla Bebek'te üç-beş tur atmışlığım var mı, yok. Milletin "ulan otur otur nereye kadar, kalkıp bi dolaşalım, iki tek atalım" dediği saatlerde eve girmeyi tercih ettiğimden, dışarı çıkacak halim de olmuyor. Ben de 6'da eve girip yemeğimi pişirsem, 9'da o yemeği yakma yürüyüşümü yaparım tertemiz.
