Kadının Adı Yok

"hem dostluk hem aşk hem bağımsızlık hem saygı, özgürlük...

hepsi bir arada olmuyor değil mi?"

Duygu Asena'nın romanından uyarlama Atıf Yılmaz filmi "Kadının Adı Yok"u izledim. Okuldaki Kadın Araştırmaları Kulübü'nün söylemlerinden öteye gidiyor mu; değişik, yeni bir şey söylüyor mü derseniz, bence söylemiyor.

Ama şu an söylemiyor. Bizim Vicky Christina Barcelona izlemiş gözlerimizi şaşırtmaması vaktinin ilerisinde olduğu gerçeğini değiştirmez. Kaldı ki, bizim gibi yaşayan, düşünen kaç kişi var ki etrafımızda zaten, yan dairemde dört çocuklu bir aile oturuyor örneğin ve evdeki kadın, kocası evde olmadığı takdirde bana dahi açmıyor kapıyı. Şimdi ekşisözlük'e bir göz attım, biri, 2001'de okuduğunda hala böyle tutucu babalar var mı diye düşündüğünü yazmış. Olmaz mı? "Farkındalık" en tiksindiğim sözcüklerden biri olsa da ben en azından bunun farkındayım ve farkında olan başka insanlar olduğunu da biliyorum. Ben sıradışıyım, halk gibi düşünmüyorum savlarının ardına sığınıp, şaşırmış gibi yapmıyorum her şeye.

Şaşıramam çünkü onlar yan dairemde oturuyorlar.

***

Bir adım ötesi var kadını tanımamanın. Şubat sonlarına doğru bir haber okuduk hepimiz. Bazılarımız küfretti geçti, sosyal ortam aktivistlerimiz çeşitli mecralarda paylaştı haberi, bazılarımızın sessizliği ikrardan geldi... Ne bileyim, bir şeyler oldu yine de.

Ve bir reklam filmi çekildi, iyi de oldu:

***

Peki, ben size başka bir şey göstereyim ki siniriniz hoplasın, bazen ne yaparsanız yapın olmayacağına, bazı insanların kanında "bireylik" olmadığına kani olup, kafanızı yorduğunuza kızın, üzüldüğünüze üzülün diye:

Gülmeyenler canımdır.

***

Son olarak, Kadının Adı Yok ile ilgili bir ufak bilgi daha, yine sözlükten;

"1988 yılında başbakanlık tarafından küçüklere zararlı yayın ilan edilerek poşette satılmasına karar verilen fakat daha sonra 1991 yılında açılan bir davayla aklanmış kitaptır."

Demek ki bi olayı varmış kitabın. Böyle buyurdu içimdeki anarşist.

Feministdışılık

Geçen gün birinin kuyruğuna basmışım, kızlara giydirdiğimde. Kim olduğunu hala bilmiyorum, ama çok önemli de değil.

Hakkım yenmesin, erkeklere de giydiririm. Hamamböceğine benzetmişliğim, sıçtın mavisine oturtmuşluğum var kendilerini, yazı saymayayım şimdi teker teker.

Ama ben hiç şöyle bir şeyle karşılaşmadım: İçinde mutsuz olduğu bir ilişkiden çıkmak için önce başka sevgili bulan erkek. Hayır, bunu gerçekten görmedim. Neco sendromuyla karışmasın bu dediğim; başkasına aşık olup karısından veya sevgilisinden ayrılmak tamamen başka bir vaka ve bu vaka karşısında Neco'ya "azgın teke" dememekle beraber, isteyenle ayrıca tartışırım bunu.

İşte bu önemli ayrımdır benim kızlardan illallah getirme sebebim birkaç günde. O yüzden de dün akşam adam gibi dişiler görmek çok iyi geldi bana.

Kadınlar için söylenmesine üzülerek hak verdiğim iki şey var: 1-Kötü şöförler, çünkü dikkatli olacağım derken kazaya sebebiyet vereyazmak kadınların en büyük marifeti. 2-"You need a good ol' fuck", çünkü yalnızlığının acısını altında çalışanlardan çıkaran çok insan tanıyorum ne yazık ki. Bunlarla beraber, dişiyi "adam gibi" sıfatı kullanarak yüceltmek de beni çok üzüyor, bilesiniz.

Erkekle kadın, eşit değil. Çünkü farklı. Kulvarlar farklı. Olsak olsak, denk olabiliriz bu durumda.

Ne yani, ben feminist değil miyim şimdi? (Çok da fifi.)

Çok "kız" şeyler konuşmuş olmanın kimseyi eksiltmediği ve salaklaştırmadığı nice adam gibi buluşmalara...